2.3. Zaawansowane użycie
Poprzedni | Rozdział 2. Zend_Acl | Następny

## 2.3. Zaawansowane użycie

### 2.3.1. Trwałe przechowywanie danych ACL

Klasa Zend_Acl została zaprojektowana w taki sposób, aby nie wymagała żadnej szczególnej technologii backendu do przechowywania danych ACL takiej jak np. baza danych czy serwer buforujący. Kompletna implementacja w PHP pozwala na podstawie Zend_Acl budować dostosowane narzędzia administracyjne, które są relatywnie łatwe oraz elastyczne. Wiele sytuacji wymaga pewnej formy interaktywnego zarządzania ACL, a Zend_Acl zapewnia metody ustawiania oraz odpytywania kontroli dostępu aplikacji.

Przechowywanie danych ACL jest zadaniem pozostawionym dla programisty, dlatego, że przykłady użycia mogą się bardzo różnić w rozmaitych sytuacjach. Ponieważ możliwe jest serializowanie Zend_Acl, obiekty ACL mogą być serializowane za pomocą funkcji PHP `serialize()`, a wyniki mogą być przechowane tam gdzie określi to programista, na przykład w pliku, w bazie danych lub w mechanizmie buforowania.

### 2.3.2. Tworzenie warunkowych reguł ACL z zapewnieniami

Czasem reguła przyznawania lub zabraniania dostępu roli do zasobu nie powinna być absolutna, ale powinna być oparta na różnych kryteriach. Na przykład załóżmy, że pewien dostęp powinien być przyznany, ale jedynie między godziną 8:00 a 17:00. Innym przykładem może być zabranie dostępu adresom IP, które zostały oznaczone jako źródło nadużyć. Zend_Acl ma wbudowaną obsługę implementowania reguł opartych na dowolnych warunkach, wedle potrzeb programisty.

Zend_Acl zapewnia obsługę warunkowych reguł za pomocą interfejsu `Zend_Acl_Assert_Interface`. W celu użycia interfejsu zapewnień reguł, programista pisze klasę, ktora implementuje metodę `assert()` interfejsu:

    <?php
    require_once 'Zend/Acl/Assert/Interface.php';

    class CleanIPAssertion implements Zend_Acl_Assert_Interface
    {
        public function assert(Zend_Acl $acl, Zend_Acl_Role_Interface $role = null,
                               Zend_Acl_Resource_Interface $resource = null, $privilege = null)
        {
            return $this->_isCleanIP($_SERVER['REMOTE_ADDR']);
        }

        protected function _isCleanIP($ip)
        {
            // ...
        }
    }

Kiedy klasa zapewnień jest już dostępna, programista musi przekazać klasę zapewnień kiedy przypisuje regułę warunkową. Reguła, która jest utworzona z klasą zapewnienia będzie jedynie stosowana wtedy, gdy metoda zapewnienia zwróci logiczną wartośc true.

    <?php
    require_once 'Zend/Acl.php';

    $acl = new Zend_Acl();
    $acl->allow(null, null, null, new CleanIPAssertion());

Powyższy kod tworzy warunkową regułę dostępu, ktora pozwala na dostęp do wszystkich przywilejów do wszystkich zasobów dla wszystkich ról, z wyjątkiem adresów IP, będących na czarnej liście. Jeśli żądanie pochodzi z adresu IP, który nie jest uznany jako "czysty", wtedy reguła nie ma zastosowania. Z tego względu, że reguła ma zastosowanie do wszystkich ról, zasobów oraz przywilejów, zablokowany adres IP będzie miał zabroniony cały dostęp. Jest to specjalny przypadek i powinien być zrozumiany tak, że we wszystkich innych przypadkach (np., tam gdzie specyficzna rola, zasób lub przywilej są określone w regule), nieudane zapewnienie spowoduje, że reguła nie zostanie zastosowana i inne reguły powinny być zastosowane aby określić czy dostęp jest dozwolony czy zabroniony.

Metoda `assert()` obiektu zapewnienia jest przekazywana do ACL, roli, zasobu, oraz przywileju do których stosuje się zapytanie autoryzacyjne (np., `isAllowed()`), w celu dostarczenia kontekstu dla klasy zapewnienia aby określić warunki zapewnienia tam gdzie są one potrzebne.

Poprzedni | Początek rozdziału | Następny
2.2. Analiza kontroli dostępu | Spis treści | Rozdział 3. Zend_Auth